Hoofdstuk 38
1 Het was in die tijd dat Jehuda van zijn bezit was afgedaald en zich had afgezonderd van zijn broeders, en geneigd was tot een man die een Adullemiet was, wiens naam Hira was,
2 dat Jehudah daar de dochter zag van een koopman wiens naam Shuva was, en hij bekeerde haar en ging met haar mee.
3 Zij werd zwanger en baarde een zoon en noemde zijn naam Er, omdat hij zonder kind zou sterven.
4 Zij werd opnieuw zwanger, baarde een zoon en noemde zijn naam Onan, omdat zijn vader om hem zou moeten rouwen.
5 En zij voegde eraan toe, en baarde een zoon, en noemde zijn naam Shela, omdat haar man haar vergeten was en ermee ophield toen zij hem baarde.
6 Jehuda nam een vrouw voor Er, zijn eerstgeborene, een dochter van Sem de grote, wiens naam Tamar was.
7 Maar Er, de eerstgeborene van Jehuda, was slecht voor de Heer, omdat hij zijn nageslacht niet aan zijn vrouw had gegeven, en de toorn van de Heer kreeg de overhand op hem, en de Heer doodde hem.
8 Jehuda zei tegen Onan: Treed binnen bij de vrouw van je broer, en huw haar, en verwek zaad voor de naam van je broer.
9 Onan wist dat ze de kinderen niet naar zijn naam zouden noemen, en het was, toen hij de vrouw van zijn broer binnenging, dat hij zijn werk op aarde verdierf, opdat hij geen kinderen zou verwekken naar de naam van zijn broer.
10 En wat hij deed was slecht voor de Heer en hij sneed ook zijn dagen af.
11 Jehuda zei tegen zijn schoondochter Tamar: Blijf weduwe in het huis van je vader, totdat mijn zoon Shela volwassen is. Want hij zei: opdat ook hij niet sterft, terwijl zijn broers Tamar heengingen en in het huis van haar vader bleven.
12 De dagen werden vermenigvuldigd en de dochter van Shuva, Jehuda's vrouw, was gestorven, en Jehuda was getroost. En Jehuda ging op om zijn kudde te scheren, hij en Hira, zijn vriend, de Adullemiet, naar Timnath.
13 En aan Tamar werd medegedeeld, zeggende: Zie, uw schoonvader komt op naar Timnath om zijn kudde te scheren.
14 En zij trok de jurk van haar weduwschap van haar af, en bedekte zichzelf met een sluier, en wikkelde zich, en zat op de scheiding van de weg waar alle ogen zien, op de weg van Timnath. Want ze wist dat Shela volwassen was, maar ze was niet aan hem gegeven om zijn vrouw te worden.
15 En Jehuda zag haar; maar ze leek in zijn gezicht een hoer, omdat ze hem in zijn huis tot woede had uitgelokt, en Jehuda hield niet van haar.
16 En onderweg neigde hij naar haar toe en zei: Laat me nu met u naar binnen gaan, want hij wist niet dat zij zijn schoondochter was. En ze zei: Wat wil je me geven om met me mee te gaan?
17 En hij zei: Ik zal u een geitenbokje uit de kudde sturen. En ze zei: Als je me een pand wilt geven totdat je hebt gestuurd.
18 En hij zeide: Welk onderpand zal ik u geven? En zij antwoordde: Uw zegel en uw mantel en uw staf die in uw hand is. En hij gaf (ze) aan haar, en ging met haar naar binnen; en zij werd zwanger van hem.
19 En zij stond op en ging heen, en legde haar sluier van zich af, en trok haar weduwekleding aan.
20 Jehuda zond het geitenbokje door de hand van zijn vriend, de Adullemiet, om het onderpand terug te halen uit de hand van de vrouw; maar hij vond haar niet.
21 En hij vroeg de mannen van de plaats, zeggende: Waar is de hoer die onderweg in de ogen van de ogen was? En zij zeiden: Er is hier geen hoer.
22 Hij keerde terug naar Jehuda en zei: Ik kon haar niet vinden; en de mannen van de plaats zeiden ook dat er geen hoer was.
23 Jehuda zei: Opdat ze het onderpand niet zou nemen, opdat we niet belachelijk zouden worden, zie, ik heb deze geit gestuurd en je kunt haar niet vinden.
24 En het was in de tijd van drie maanden dat bekend werd dat ze zwanger was. En er werd aan Jehuda verteld, zeggende: Tamar, uw schoondochter, heeft hoererij bedreven en zie, zij is zwanger door hoererij. . En Jehuda zei: Is zij niet de dochter van een priester? Laat haar worden voortgebracht en verbrand.
25 Tamar werd naar buiten gebracht om verbrand te worden, en ze zocht naar de drie onderpanden, maar vond ze niet. Haar ogen opheffend naar de hemel daarboven, zei ze aldus: Barmhartigheid smeek ik U, o Heer: antwoord Gij mij in dit uur van nood, en verlicht mijn ogen om de drie getuigen te vinden; en ik zal U vanuit mijn lendenen drie heiligen wijden die Uw naam zullen heiligen, en afdalen naar de vuuroven in de vlakte van Dura. In dat uur tekende de Heilige, gezegend zij Hij, aan Michael, die haar ogen verlichtte, dat ze (de getuigen) vond en ze nam en voor de voeten van de rechters wierp, en zei: De man aan wie deze beloften toebehoren is hij bij wie ik zwanger ben. Maar hoewel ik misschien verbrand ben, maak ik hem niet openbaar: niettemin zal de Heer van de wereld hem in zijn hart ertoe brengen ze te erkennen en mij van dit grote oordeel verlossen. Toen Jehuda ze zag, herkende hij ze en zei in zijn hart: Het is beter voor mij om me te schamen in deze wereld die voorbijgaat, dan me te schamen voor de aangezichten van mijn rechtvaardige vaders in de komende wereld. Het is beter dat ik in deze wereld brand door een vuur dat gedoofd is, dan in de komende wereld te branden met vuur dat vuur verslindt. Want maat is tegen maat. Dit komt overeen met wat ik tegen mijn vader Jakob zei: Ken nu het gewaad van uw zoon; zo ben ik nu genoodzaakt om op de plaats van het oordeel te horen: Van wie zijn dit zegel en deze mantel en deze staf?
26 Jehuda erkende en zei: Tamar is onschuldig; ze is zwanger van mij. En de Bathkol viel uit de hemel en zei: Van voor mijn aangezicht is dit gebeurd, en laat beiden verlost worden van het oordeel. En Jehuda zei: Omdat ik haar niet aan mijn zoon Shela heb gegeven, is mij dit overkomen. Maar hij voegde eraan toe haar niet meer te kennen.
27 Maar het was in de tijd van haar bevalling dat, zie, een tweeling in haar baarmoeder was.
28 En bij de geboorte strekte het kind zijn hand uit; en de vroedvrouw nam het, en bond het met een scharlakenrode draad, zeggende: Dit is het eerste gekomen.
29 En nadat het kind zijn hand had teruggetrokken, zie, zijn broer kwam naar voren en zij zei: Met wat een grote kracht heb je overwonnen, en voor jou zal het zijn om te zegevieren; want gij zult het koninkrijk bezitten. En zij noemde zijn naam Pharets.
30 Daarna kwam zijn broer tevoorschijn, op wiens hand de dieprode wol was gebonden, en zij noemde zijn naam Zarach.