Hope of Israel Ministries (Ecclesia of YEHOVAH)

De telling tot Sjavoeot en YHWH's wekelijkse cyclus

Sommigen hebben gedacht dat het houden van YHWH's shabbatdag volgens de voorschriften van een op de maan gebaseerde kalender de telling van Pascha tot Pinksteren volledig verstoort. Is dit waar? Of is dit gewoon weer een poging om YHWH's kalender in diskrediet te brengen en door te gaan met het heidense Gregoriaanse systeem dat we vandaag aanhouden? De eenvoud van YHWH's kalender wordt duidelijk wanneer we de gevolgen van de CORRECTE vertaling van Leviticus 23: 15-16 begrijpen - en hoe we moeten tellen tot het ZOMERfeest van Sjavoeot.

door John Keyser

Het Oudtestamentische Wekenfeest of Sjavoeot is beter bekend als “Pinksteren” - een Grieks woord uit het Nieuwe Testament dat “vijftigste” betekent. Deze term “vijftigste”, of Pinksteren, verwijst naar het tellen van dagen vanaf een specifiek tijdstip tot het Wekenfeest of Pinksteren. Dit tellen van dagen wordt door de Joden de omertelling genoemd, en verbindt de dag van Pinksteren met het paasseizoen. In feite wordt Pinksteren beschouwd als een continuüm van het paasseizoen.

Om te ontdekken waar Pinksteren op de kalender voorkomt, schetsen de Engelse vertalers van het Oude Testament een telmethode die op zijn zachtst gezegd een beetje onduidelijk is. Er staat bijvoorbeeld in Leviticus 23:15 om te tellen vanaf de “morgen na de sabbat”, sprekend over een sabbat binnen het feest van ongezuurde broden (15 Nisan tot 22 Nisan). Het geeft echter niet duidelijk aan OVER welke sabbat het gaat. Als gevolg van deze onzekerheid is er een controverse ontstaan ​​onder geleerden en religieuze groeperingen over de “dag na de sabbat” om met de omertelling te beginnen. Deze controverse woedt al millennia! De verschillende theorieën die zijn verkondigd omvatten het tellen vanaf de dag na de eerste dag Ongezuurde Broden (16 Nisan), te rekenen vanaf de dag na de laatste hoge sabbat van dat feest (die beide verband houden met de maan), tot het tellen vanaf de respectieve Zondagen na elk van de bovenstaande!

Een zorgvuldige studie van alle opties laat duidelijk zien dat de traditie van het tellen van de omer vanaf de tweede dag Ongezuurde Broden (16 Nisan) de juiste is. Zowel Josephus als Philo ondersteunen dit, net als vele anderen -

"Instructies voor dit feest zijn te vinden in Leviticus 23: 15-21; Numeri 28: 26-31 en Deuteronomium 16: 9-12.
Het was de bedoeling dat het gevierd zou worden op de 50ste dag (Pinksteren betekent" Vijftigste [Dag] ")
vanaf NISAN 16, de dag dat de gerstschoof werd geofferd (Leviticus 23:15, 16)
In de Joodse kalender valt het op SIVAN 6.
Het was na de gerstoogst en het begin van de tarweoogst, die later rijpte dan de gerst."
- Exodus 9:31, 32. (Insight On the Scriptures, p. 598. Article, "Pentecost.").

Verder lezen we in The Temple: Its Ministry and Services As They Were in the Time of Christ:

'Zeven weken na de Paasdag, te rekenen vanaf de presentatie van de omer op de 16e Nisan,
of precies op de vijftigste dag, was het Wekenfeest, of Pinksteren,' een heilige samenkomst ',
waarin' er moest geen dienstwerk 'worden verricht, terwijl' alle mannen 'moesten' voor Jehovah verschijnen
'in Zijn heiligdom, en de aangewezen slachtoffers en offergaven moesten worden gebracht.'
- Alfred Edersheim, pp. 261-262.

De Dode Zee-rollen geven ook een duidelijke indicatie van hoe de omer moet worden geteld -

"... U zult zeven volledige sabbatten tellen vanaf de dag dat u de schoof van het beweegoffer hebt gebracht.
U zult tellen tot de volgende dag van de zevende sabbat. U zult [dan] [vijftig] dagen tellen.
U zult een nieuw graanoffer brengen ..... het is het Wekenfeest en het Feest van Eerstelingen,
een eeuwige gedenkteken "(From the Temple Scroll -- 11QT -- XVIII-XXI.
Translation borrowed from The Complete Dead Sea Scrolls In English, by Geza Vermes).

Naast deze verwijzingen geeft de Griekse Septuaginta-versie van het Oude Testament Leviticus 23:11 weer als: “… en hij zal de schoof voor de Heer opheffen om voor u te worden aanvaard. dag van het feest, eerste dag van de week - exclusief tellen] zal de priester het opheffen ”, sprekend natuurlijk over de gerstschoof. Vervolgens staat in de verzen 15 en 16 dat dit dezelfde dag is waarop het tellen moet beginnen:

"En gij zult voor uzelf tellen vanaf de dag na de sabbat [15 Nisan - zowel de jaarlijkse feestdag als
de wekelijkse sabbatdag], vanaf de dag waarop u de garf van het hefoffer zult offeren [16 Nisan],
ZEVEN VOLLEDIG WEKEN: tot de volgende dag na de laatste week zult u vijftig dagen tellen
en een nieuw spijsoffer voor de Heer brengen."

De term “Wekenfeest” komt op twee plaatsen in het Oude Testament voor: Exodus 34:22 en Deuteronomium 16: 9-10. De laatste verzen luiden: “ZEVEN WEKEN zult u voor uzelf tellen; wanneer u begonnen bent de sikkel in het koren te leggen, zult u beginnen met het tellen van ZEVEN WEKEN. uw hand heeft macht in zoveel dingen als de Here, uw God, u zal geven. '

In Leviticus 23 (Ferrar Fenton-versie) staat echter:

"U zult ook voor uzelf rekenen vanaf de DAG NA DE SABBAT dat u het golfschoof brengt, zeven sabbatten.
Ze moeten voltooid zijn. En NA DE ZEVENDE SABBAT moet u vijftig dagen tellen,
wanneer u een nieuw offer aan de EEUWIG LEVEN. U moet vanuit uw woningen twee golfkoeken van twee tienden
fijn [TARWE] meel brengen. Ze zullen worden gefermenteerd,
- gebakken in een oven voor het EEUWIG LEVEN ”(verzen 15-17).

Let nu op de volgende punten in de bovenstaande verzen:

1 /. Vers 15 zegt duidelijk dat ZEVEN SHABBATEN geteld moeten worden. Merk op dat de term “shabbatten” in deze passage gelijk wordt gesteld aan “weken” in Deuteronomium 16.

2 /. Merk op dat er staat te beginnen met tellen vanaf de volgende dag NA de shabbat. Het feit dat de sabbat waar het hier over spreekt, betrekking heeft op een feestdag, heeft de neiging hoge dagen te verbinden met de wekelijkse shabbat. Dit liet ik zien in mijn artikel Hebben we al die jaren de sabbat op het verkeerde moment gehouden?

3 /. In plaats van de “vijftig dagen” die parallel lopen aan de zeven shabbatten - zoals we in de meeste vertalingen zien - stelt Fenton duidelijk dat de “vijftig dagen” moeten worden geteld NADAT de zeven shabbatten zijn afgelopen.

4 /. De Beweegbroden worden gebakken met TARWEbloem.

Als je het originele Hebreeuws van Leviticus 23: 15-16 raadpleegt, wordt het al snel duidelijk dat de vertaling van Ferrar Fenton de JUISTE is! Het Hebreeuws toont niet alleen de grove fout van bijna alle Engelse vertalingen, maar ook het opzettelijk verbergen van de WERKELIJKE instructies die door YEHOVAH God zijn gegeven om de datum van Zijn Feest van Sjavoeot te bepalen.

Het houden van dit feest - vanaf de tijd van Mozes tot en met het nieuwtestamentische boek Handelingen - toont ook aan dat het moderne houden van het Babylonische-Griekse Talmoedische “Pinksteren” niet overeenkomt met het SEIZOEN noch met de MANIER van het houden zoals geboden door YEHOVAH. God. Dus wat gebeurde er - hoe kwamen we aan bij de moderne “vijftig dagen” telling alleen voor Sjavoeot?

Blijkbaar lijkt het erop dat de meeste vertalers, gemotiveerd door de joodse traditie en vooropgezette ideeën die voortkomen uit de katholieke Pinksterdag, er niet in geslaagd zijn EEN klein Hebreeuws woord te vertalen! Wat is dat voor woord? Het is het woord “MIN.”

Het begin van vers 16, in het Hebreeuws, is “AD-MIN-MOCHORATH.” Het woord “MIN” is een voorzetsel dat, in combinatie met andere woorden, “VAN” betekent. Het Hebreeuwse woord “AD” is een voorzetsel, bijwoord of vervoeging dat veel gebruikt kan worden om TIJD, RUIMTE of GRAAD te beschrijven. Door het woord “MIN” te negeren, geven de vertalers “AD” weer als “EVEN UNTO” - maar hier is een groot probleem mee! De uitdrukking “EVEN UNTO” heeft betrekking op RUIMTE, terwijl alle metingen in vers 16 - “de morgen”, “de zevende sabbat” en “vijftig dagen” allemaal te maken hebben met TIJD, niet met RUIMTE! Daarom is de Engelse vertaling voor “AD” als “EVEN UNTO” onjuist en KAN NIET correct zijn, aangezien het gaat om “RUIMTE” en niet om “TIJD”.

Het zou niet misplaatst om te beweren dat deze GROTE verkeerde toepassing van “EVEN UNTO” hier zeer succesvol is geweest - zij het een opzettelijke misleiding om de persoonlijke of traditionele betekenis van de vertaler voor deze kritische passage te bereiken. Elke Engelse vertaling - met uitzondering van de Fenton-vertaling - is DUIDELIJK gebaseerd op het MISBRUIK van de KJV van “even unto”, waardoor het lijkt alsof de dag na de zevende sabbat het eindpunt of het eindpunt is van de vijftig-dagen-telling. Dit is in perfecte overeenstemming met de “tel vijftig” interpretaties van Pinksteren die we eerder in dit artikel behandelden, en die nu het “christendom” domineert - inclusief de onwillige en / of onoplettende shabbatsvierders die beter zouden moeten weten, aangezien ze altijd I Thessalonicenzen 5 citeren: 21.

Dus HOE moet het Hebreeuws van Leviticus 23:16 CORRECT in het Engels worden vertaald? Aangezien de Engelse vertaling voor “AD” als “EVEN UNTO” verkeerd wordt toegepast en niet correct kan zijn aangezien het gaat over “ruimte” in plaats van “tijd”, welke definities zijn WEL van toepassing op het meten van “tijd” in vers 16? Ze zijn als volgt:

"Hebrew "AD" = English "DURING, WHILE and UNTIL." = GEDURENDE, ZOLANG en TOT
Other general options for Heb. "AD" include: "AS, AND, AT, BY THAT, AS FAR AS, WHEN, WHILE and YET."
ZOALS, EN, BIJ, DOORDAT, VOOR ZOVER, WANNEER, TERWIJL, (NU)TOCH

Maar wat als het Hebreeuwse woord voor “FROM” aan het begin van vers 16 stond? Als dit het geval was, zou dit het STARTPUNT zijn voor de telling van vijftig dagen in plaats van het eindpunt. Zoals we al hebben gezien, staat het Hebreeuwse woord voor “VAN” inderdaad aan het begin van vers 16. Hoewel het woord “AD” NIET “FROM” betekent, WEL HET woord “MIN” WEL - en het is in het allereerste begin van vers 16 samen met het woord “AD”! Hoewel het Hebreeuwse woord “MIN” in de Hebreeuwse tekst voorkomt, is het met opzet weggelaten uit elke Engelse vertaling behalve de Ferrar Fenton-versie!

De originele Hebreeuwse geschriften laten DUIDELIJK zien dat na het tellen van zeven sabbatten (weken) vanaf de schoofoffer, er een TWEEDE NUMMERING is van 50 dagen tot aan het eigenlijke feest van Sjavoeot. Die tweede telling van 50 dagen eindigt NIET, maar BEGINT eerder op de volgende dag NA de zevende sabbat. Dit plaatst het feest van de TARWEOOGST helemaal aan het einde van de vierde Hebreeuwse maand - precies waar het thuishoort in het midden van de tarweoogst in de ZOMER en aan het begin van de druivenoogst, halverwege de oogstseizoenen in de lente en de herfst.

Volgens het Koehler en Baumgartner Lexicon kan het woord “AD” de volgende betekenissen hebben:

LATER IN DE TOEKOMST, tel vijftig dagen (AD heeft een toekomende tijd).
EN tel dan vijftig dagen (AD kan een conjunctie zijn).
VOORDAT u vijftig dagen telt, telt u zeven weken.