Terug naar Bijbel index	Terug naar Boek index

Leviticus 10

1 En de zonen van Aaron, Nadab en Abihu, namen ieder zijn vuurpan, deden daar vuur in en legden daar reukwerk op; zo brachten zij vreemd vuur voor het aangezicht des Heren, hetgeen Hij hun niet geboden had.

Vreemd vuur = vuur van zichzelf en niet van God, eigen gerechtigheid

2 Toen ging er vuur uit van de Here en dit verteerde hen, zodat zij stierven voor het aangezicht des Heren.
3 En Mozes zeide tot Aaron: Dit is het, wat de Here gesproken heeft: aan degenen die Mij het naaste staan, zal Ik Mij de Heilige betonen en ten aanschouwen van het gehele volk zal Ik Mij verheerlijken. En Aaron zweeg.

En Aaron zweeg

4 Toen riep Mozes Misael en Elsafan, de zonen van Uzziel, de oom van Aaron, en zeide tot hen: Nadert, draagt uw broeders van het heiligdom weg buiten de legerplaats.
5 Zij naderden en droegen hen in hun onderklederen weg buiten de legerplaats, zoals Mozes gesproken had.
6 En Mozes zeide tot Aaron en zijn zonen Eleazar en Itamar: Uw hoofdhaar zult gij niet los laten hangen en uw klederen zult gij niet scheuren, opdat gij niet sterft, en Hij niet toorne over de gehele vergadering; maar uw broeders, het gehele huis Israels, zullen de brand bewenen, die de Here heeft doen ontbranden.

Eleazar en Itamar (ook Aaron) mochten niet rouwen, zij moesten dienst doen in de tabernakel

7 Van de ingang van de tent der samenkomst zult gij niet weggaan, opdat gij niet sterft, want de zalfolie des Heren is op u. En zij deden naar het woord van Mozes.

De zalfolie des Heren = shemen mish'chat Yahweh = olie voor de gezalfde van God

8 De Here sprak tot Aaron:
9 Wijn of bedwelmende drank zult gij niet drinken, gij noch uw zonen, wanneer gij de tent der samenkomst binnengaat, opdat gij niet sterft (het is een altoosdurende inzetting voor uw geslachten)
10 Opdat gij scheiding kunt maken tussen heilig en onheilig, tussen onrein en rein,
11 En opdat gij de Israelieten kunt onderwijzen in al de inzettingen die de Here door de dienst van Mozes tot hen gesproken heeft.
12 En Mozes sprak tot Aaron en Eleazar en Itamar, zijn overgebleven zonen: Neemt het spijsoffer dat overgebleven is van de vuuroffers des Heren, en eet het als ongezuurde broden naast het altaar, want het is allerheiligst.
13 Gij zult het eten op een heilige plaats, want het is uw deel en het deel uwer zonen in de vuuroffers des Heren; zo is mij geboden.
14 De beweegborst en de hefschenkel zult gij op een reine plaats eten, gij met uw zonen en dochters; want dat is het deel van de vredeoffers der Israelieten, dat aan u en uw kinderen gegeven is.
15 De hefschenkel en de beweegborst zullen zij brengen bij de vuuroffers van de vetstukken, om die als een beweegoffer te bewegen voor het aangezicht des Heren. En het zal voor u en uw kinderen tot een altoosdurende inzetting zijn, zoals de Here geboden heeft.
16 En Mozes zocht ijverig naar de bok van het zondoffer, maar zie, hij was verbrand. Toen werd hij toornig op Eleazar en Itamar, de overgebleven zonen van Aaron, en zeide:
17 Waarom hebt gij het zondoffer niet op de heilige plaats gegeten? Want het was allerheiligst, en Hij gaf u dit om de ongerechtigheid der vergadering weg te nemen en over hen verzoening te doen voor het aangezicht des Heren.
18 Zie, het bloed daarvan is niet binnen in het heiligdom gebracht; gij hadt het immers in het heiligdom moeten eten, zoals ik geboden had.
19 Toen sprak Aaron tot Mozes: Zie, heden hebben zij hun zondoffer en hun brandoffer voor het aangezicht des Heren gebracht, en zulke dingen zijn mij overkomen; indien ik heden zondoffer gegeten had, zou dat goed geweest zijn in de ogen des Heren?
20 Toen Mozes dit hoorde, was het goed in zijn ogen.

Deze passage samenvattend

Aharons zonen werden verondersteld de geit te eten, maar in plaats daarvan verbrandden ze hem in het vuur, en Mozes was boos en zei dat ze hem hadden moeten eten. Aharon zei toen tegen Mozes of het acceptabel zou zijn geweest als hij het had gegeten, en dit was acceptabel voor Mozes.

Laten we nu eens kijken naar de herziene mechanische vertaling voor deze passage.

en Mosheh (Mozes) zocht zeer naar de harige (de bok) van de mislukking (zondoffer), en kijk, hij werd gecremeerd, en hij snauwde naar Elazar en naar Iytamar, de zonen van Aharon (Aaron), degenen die achterbleven achter, zeggende, waarom heb je de mislukking in het speciale gebied niet gegeten, gezien het feit dat ze een speciaal ding van speciale dingen was, en hij gaf haar aan jou om de verwrongenheid van het bedrijf op te heffen om ze te bedekken voor het gezicht van JHWH , hoewel haar bloed niet naar de speciale plek binnenin werd gebracht, zul je haar zeker op de speciale plek eten, precies zoals ik heb voorgeschreven, en Aharon sprak tot Mosheh, hoewel ze vandaag hun mislukking en hun brandoffer voor het gezicht van YHWH brachten, en ze riepen zo uit naar mij, en ik zal vandaag de mislukking opeten, zal het goed doen in de ogen van YHWH? en Mosheh hoorde het en het deed hem goed in zijn ogen,

In deze vertaling is het begin vrijwel hetzelfde, maar in plaats van dat Mosheh zei: “Je had het moeten eten”, zei hij, “je zult het eten.” Mosheh gaat de zonen van Aharon de as van de geit laten eten! En in plaats van dat Aharon zei: “Wat als ik het had gegeten?” Hij zegt: “ik zal het eten”. Dan zegt de passage dat het goed deed in de ogen van Mosheh, wat impliceert dat hij Aharon de as zag eten.

Wat een geweldig offer bracht een vader voor zijn zonen.
vorig hoofdstuk	volgend hoofdstuk